Een hoge temperatuur warmtepomp (HT-WP) is een warmtepomp die warmte kan leveren op hogere temperaturen dan de gebruikelijke 55–60 °C van standaard warmtepompen. In gebouwen gaat het vaak om 70–80 °C cv-water; in de industrie om proceswarmte in de orde van 90–120 °C, met enkele pilots die hoger gaan.

Commerciële HT-warmtepompen leveren vandaag typisch:

• Gebouwen / utiliteit: ca. 70–80 °C aanvoertemperatuur.
• Industrie: vooral 90–120 °C; enkele (pilot)toepassingen gaan richting 160–200 °C.

Suncom richt zich juist op industriële toepassingen met een warmtevraag van circa 150–475 °C. De echte overlap zit dus in het gebied 150–200 °C; daarboven is zonthermische proceswarmte het natuurlijke domein van Suncom.

Suncom combineert drie bouwstenen voor duurzame industriële warmte:

• SunArc: zonthermische spiegels die zonlicht concentreren en direct proceswarmte opwekken.
• SunTES: thermische opslag waarin een heat transfer fluid de warmte naar de opslag brengt. De warmte wordt opgeslagen in een vaste mineraal. Met dezelfde heat transfer fluid kan de warmte weer uit de opslag worden gehaald.
• Power-to-Heat (P2H): elektrische flow-heaters voor flexibiliteit, bij- en naverwarming en back-up.

Hierdoor kan Suncom continu hoge temperatuur warmte leveren met een hoge zonnefractie en een lage CO₂-voetafdruk.

Een HT-warmtepomp haalt bij lage tot middentemperatuur vaak een COP van 3–5, wat erg efficiënt is. Naarmate de gewenste temperatuur en het temperatuurverschil groter worden (bijvoorbeeld 40 → 150 °C), daalt de COP en stijgt de elektriciteitsvraag per MWh warmte.

Bij Suncom komt het grootste deel van de warmte uit zonthermische spiegels. De “brandstof” is gratis zoninstraling, waardoor de variabele kosten laag zijn. P2H wordt vooral ingezet wanneer de zoninstraling ontoereikend is of als flexibele aanvulling, niet als permanente hoofdbron.

In het hogere temperatuurbereik (>150 °C) is de levelised cost of heat (LCOH) van zonthermische warmte met opslag vaak gunstiger dan die van een HT-WP die continu hetzelfde temperatuurniveau elektrisch moet optillen.

HT-warmtepompen zijn volledig elektrisch en vragen substantieel vermogen op momenten dat de fabriek warmte nodig heeft. In regio’s met netcongestie kan extra elektrisch vermogen duur of simpelweg niet beschikbaar zijn, waardoor projecten vertragen of afvallen.

Bij Suncom komt de primaire warmte niet uit het net maar van de zon via SunArc. Elektriciteit is vooral nodig voor pompen, tracking, besturing en eventuele P2H-back-up. Dit verlaagt structureel de netbelasting en maakt het makkelijker binnen bestaande aansluitcapaciteit te blijven.

De CO₂-uitstoot van een HT-warmtepomp hangt direct samen met de CO₂-intensiteit van de elektriciteitsmix. Met 100% hernieuwbare stroom is de uitstoot erg laag; met een fossiele mix ligt de uitstoot hoger.

Suncom’s zonthermische deel levert lokaal vrijwel CO₂-vrije warmte, ongeacht de samenstelling van het elektriciteitsnet. Alleen de hulpsystemen en P2H gebruiken elektriciteit. Daarmee is Suncom minder afhankelijk van hoe “groen” het net is.

Een HT-warmtepomp is vooral sterk wanneer:

• De benodigde procestemperatuur lager dan ±120 °C is.
• Er veel stabiele restwarmte beschikbaar is (bijv. 40–80 °C).
• Er voldoende netcapaciteit en een relatief groene, betaalbare stroommix is.

In die situaties kan een HT-WP een concurrent of aanvulling zijn op Suncom, afhankelijk van het detailontwerp van de totale warmtevoorziening.

Suncom heeft een duidelijke voorsprong wanneer:

• De proceswarmte 150–475 °C moet zijn (zoals stoom, drogen, bakken, frituren).
• Er sprake is van netcongestie of hoge piek-elektriciteitsprijzen.
• De locatie zonrijk is en voldoende ruimte heeft voor een zonthermisch veld en opslag.
• Er een grote, continue warmtevraag is waarbij een hoge zonnefractie economisch aantrekkelijk wordt.

In deze context is een volledig elektrische HT-warmtepomp vaak duurder of praktisch niet haalbaar, terwijl zonthermische proceswarmte met SunTES juist schaalbaar en robuust is.

Ja. In veel fabrieken is een hybride ontwerp het meest logisch:

• De HT-warmtepomp gebruikt lage-temperatuur restwarmte en tilt die op naar bijv. 80–100 °C.
• Suncom levert de hoge-temperatuur stap (bijv. 150–250+ °C) en buffering via SunTES.

Zo wordt restwarmte maximaal benut, daalt het stroomverbruik van de warmtepomp, vermindert het gebruik van fossiele brandstoffen en is er toch betrouwbare hoge temperatuur proceswarmte beschikbaar.

In het lage tot middentemperatuursegment (<120–150 °C) is een HT-WP een reële concurrent en soms de logische eerste stap. Tegelijk versnelt de technologie de brede beweging weg van fossiele brandstoffen.

Voor Suncom is het strategisch het sterkst om HT-warmtepompen als complementaire technologie te positioneren: warmtepomp voor lage tot middentemperatuur en restwarmte, Suncom voor hoge temperatuur proceswarmte, netontlasting en zonthermische bulk-energie.